Атрикс в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению атрикса в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка атрикса, взаимодействие с другими лекарствами, применение атрикса (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Атрикс
Международное название: Цефтриаксон
Лекарственная форма:
Порошок для приготовления раствора для внутримышечных инъекций 0.5 г, 1 г в комплекте с растворителем (лидокаина гидрохлорид, раствор для инъекций 1 %)
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D D Цефалоспорины третьего поколения
Фарм. группа:
Противомикробные препараты для системного применения. Другие бета-лактамные антибиотики. Цефалоспорины третьего поколения. Цефтриаксон. Код АТХ J01DD04
Условия хранения:
При температуре не выше 25 °С, в оригинальной упаковке. Хранить в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
3 года. Не использовать по истечении срока годности, указанного на упаковке.
Условия продажи:
По рецепту
Описание:
Кристаллический порошок почти белого или желтоватого цвета. Слегка гигроскопичен. Растворитель: прозрачный, бесцветный раствор.

Состав атрикса в порошке

Активное вещество атрикса

Один флакон содержит: цефтриаксон натрия (эквивалентно цефтриаксону) 0.5965 г, 1.193 г (0.500 г, 1.000 г)

1 мл растворителя содержит: лидокаина гидрохлорид 10.0 мг
Бір құтының ішінде: натрий цефтриаксоны (цефтриаксонға баламалы) 0.5965 г, 1.193 г (0.500 г, 1.000 г)

1 мл еріткіштің құрамында: 10.0 мг лидокаин гидрохлориді

Вспомогательные вещества в атриксе

1 мл растворителя содержит: вода для инъекций до 1.0 мл
1 мл еріткіштің құрамында: 1.0 мл дейін инъекцияға арналған су бар

Показания к применению порошка атрикса

Инфекционно-воспалительные заболевания, вызванные чувствительными к цефтриаксону возбудителями:
  • пневмония
  • инфекции кожи и мягких тканей
  • инфекции у нейтропенических пациентов
  • гонорея
  • предоперационная профилактика инфекционных осложнений
Цефтриаксонға сезімтал қоздырғыштардан туындаған жұқпалы-қабыну ауруларында:
  • пневмония
  • тері және жұмсақ тіндердің жұқпалары
  • нейтропениялық емделушілердегі жұқпалар
  • соз
  • операция алдындағы жұқпа асқынуларының алдын алуда

Противопоказания атрикса в порошке

  • повышенная чувствительность к бета-лактамным антибиотикам, цефалоспоринам, пенициллинам и к растворителю - лидокаину
  • недоношенные новорожденные до достижения возраста 41 недель (недели беременности плюс недели жизни)
  • доношенные новорожденные (≤28 дней) с желтухой, или гипоальбуминемией, или ацидозом, так как в этих условиях может быть нарушено связывание билирубина
  • доношенные новорожденные (≤28 дней), которым уже назначено или предполагается внутривенное введение кальцийсодержащих растворов, включая продолжительные кальцийсодержащие инфузии, например, при парентеральном питании, из-за риска образования преципитатов кальциевых солей цефтриаксона
  • гипербилирубинемия у новорожденных и недоношенных (цефтриаксон может вытеснять билирубин из связи с сывороточным альбумином, повышая риск развития билирубиновой энцефалопатии у таких пациентов).
Противопоказания лидокаина должны быть учтены перед внутримышечной инъекцией цефтриаксона, в случае когда лидокаин используется в качестве растворителя.
  • бета-лактамды антибиотиктерге, цефалоспориндерге, пенициллиндерге және еріткіш-лидокаинге жоғары сезімталдық
  • шала туған жаңа туған нәрестелер 41 апталық мерзіміне жеткенге дейін (жүктілік апталарына өмірге келгеннен кейінгі апталарды қосқанда)
  • сарғаюы бар немесе гипоальбуминемиясы, немесе ацидозы бар мерзімі жетіп туылған жаңа туған нәрестелер (≤28 күн), өйткені бұл жағдайларда билирубин байланысуы бұзылуы мүмкін
  • құрамында кальций бар ұзақ уақыттық инфузияны қоса, құрамында кальций бар ерітінділермен көктамырішілік енгізу тағайындалған немесе болжанғанда, мысалы парентеральді қоректендіргенде цефтриаксонның кальций тұздарының преципитаттары түзілуі қаупінен мерзімі жетіп туылған жаңа туған нәрестелерге (≤28 күн)
  • жаңа туған нәрестелер мен шала туған нәрестелердегі гипербилирубинемия (бұндай емделушілерде билирубиндік энцефалопатия даму қаупін жоғарылата отырып, цефтриаксон билирубинді сарысулық альбуминмен байланысынан ығыстырып шығара алады)
Цефтриаксонның бұлшықетішілік инъекциясы алдында лидокаинді қолдануға болмайтын жағдайлар лидокаинді еріткіш ретінде пайдаланған жағдайда ескерілуі тиіс.

Побочные действия порошка атрикса

При применении Атрикс наблюдались следующие умеренные и краткосрочные побочные явления, которые исчезали либо самостоятельно, либо после отмены препарата.

Часто:
  • жидкий стул, диарея, тошнота, рвота, стоматит, глоссит
Нечасто:
  • нарушение вкуса
  • макулопапулезная сыпь, экзантема, зуд, дерматит, крапивница, отеки, полиморфная экссудативная эритема
Редко:
  • повышение активности трансаминаз, щелочной фосфатазы, гипербилирубинемия, гепатит, желтуха
  • преципитация кальциевых солей в желчном пузыре
  • эозинофилия, лейкопения, нейтропения, гранулоцитопения, анемия, гемолитическая анемия, тромбоцитопения, тромбоцитоз, удлинение тромбопластинового и протромбинового времени
  • головная боль, головокружение, судороги
  • анафилактоидные и анафилактические реакции
  • внутримышечная инъекция без применения лидокаина болезненна
  • суперинфекции, в том числе микозы половых путей
  • олигурия, увеличение креатинина сыворотки, глюкозурия, гематурия
  • лихорадка, озноб
  • аллергический пневмонит, бронхоспазм
  • приливы, сердцебиение, повышенное потоотделение
Очень редко:
  • псевдомембранозный колит, в основном вызванный Clostridium difficile, панкреатит
  • эритема, синдром Стивенса-Джонсона, синдром Лайелла (токсический эпидермальный некролиз)
  • агранулоцитоз, нарушение свертываемости крови
  • анурия, почечная недостаточность, острый тубулярный некроз
  • отложение цефтриаксон-кальция в почках
  • положительная реакция Кумбса
С неизвестной частотой:
  • иммунная гемолитическая анемия
  • гемолиз с фатальным исходом
Взаимодействие с ионами кальция

Описаны отдельные фатальные случаи образования преципитатов в легких и почках по результатам исследования аутопсии у новорожденных, получавших цефтриаксон и кальцийсодержащие растворы. При этом в отдельных случаях был использован один венозный доступ, и образование преципитатов наблюдалось непосредственно в системе для внутривенного введения. Также описан, как минимум, один случай со смертельным исходом, при различных венозных доступах и в различное время введения цефтриаксона и кальцийсодержащих растворов. При этом по результатам исследования аутопсии у данного новорожденного преципитаты не были обнаружены. Подобные случаи наблюдались только у новорожденных.

Сообщалось о спорадических случаях агранулоцитоза (<500/мл), большая часть из них наблюдалась после 10 дней лечения и на фоне назначения суммарных доз более 20 г.

Сообщалось о спорадических случаях серьезных реакций (мультиформная эритема, синдром Стивенса-Джонсона, токсический эпидермальный некролиз (синдром Лайелла)).

Описаны очень редкие случаи псевдомембранозного колита (<0.01%) и нарушений свертываемости крови, а также образования конкрементов в почках, главным образом, у детей старше 3 лет, получавших либо большие суточные дозы препарата (более 80 мг/кг в сутки), либо кумулятивные дозы более 10 г, а также имевших дополнительные факторы риска (ограничение потребления жидкости, постельный режим и т.д.). Образование конкрементов в почках может протекать бессимптомно или проявляться клинически, может приводить к почечной недостаточности. Данное нежелательное явление носит обратимый характер и исчезает после прекращения терапии цефтриаксоном.

В редких случаях при лечении цефтриаксоном у больных могут отмечаться ложноположительные результаты пробы Кумбса. Как и другие антибиотики, Атрикс может давать ложноположительный результат пробы на галактоземию. Ложноположительные результаты могут быть получены и при определении глюкозы в моче неферментными методами, поэтому в ходе терапии цефтриаксоном глюкозурию при необходимости нужно определять только ферментным методом.

При возникновении любого нежелательного эффекта, включая не описанного в инструкции, необходимо обратиться к врачу.
Атрикс қолданғанда төмендегі орташа және қысқа мерзімдік жағымсыз құбылыстар байқалды, олар не өздігінен немесе препаратты тоқтатқаннан кейін жойылды.

Жиі:
  • сұйық нәжіс, диарея, жүрек айнуы, құсу, стоматит, глоссит
Жиі емес:
  • дәм сезу бұзылуы
  • макулопапулезді бөртпе, экзантема, қышыну, дерматит, есекжем, ісінулер, полиморфты экссудативті эритема
Сирек:
  • трансаминазалар, сілтілік фосфатаза белсенділігі жоғарылауы, гипербилирубинемия, гепатит, сарғаю
  • өт қабындағы кальций тұздарының преципитациясы
  • эозинофилия, лейкопения, нейтропения, гранулоцитопения, анемия, гемолитикалық анемия, тромбоцитопения, тромбоцитоз, тромбопластиндік және протромбиндік уақыттың ұзаруы
  • бас ауыруы, бас айналуы, құрысулар
  • анафилактоидты және анафилактикалық реакциялар
  • лидокаин қолданбай бұлшықет ішіне инъекция жасау ауыртады
  • асқынжұқпалар, оның ішінде жыныс жолдарының микоздары
  • олигурия, сарысудағы креатинин ұлғаюы, глюкозурия, гематурия
  • қызба, қалтырау
  • аллергиялық пневмонит, бронх түйілуі
  • ысынулар, жүрек қағуы, жоғары тершеңдік
Өте сирек:
  • негізінен Clostridium difficile туындаған жалғанжарғақшалы колит, панкреатит
  • эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, Лайелл синдромы (уытты эпидермальді некролиз)
  • агранулоцитоз, қан ұюы бұзылуы
  • анурия, бүйрек жеткіліксіздігі, жедел тубулярлық некроз
  • цефтриаксон-кальцийдің бүйректе жиналуы
  • оң Кумбс реакциясы
Жиілігі белгісіз:
  • иммундық гемолитикалық анемия
  • фатальді аяқталатын гемолиз
Кальций иондарымен өзара әрекеттесуі

Цефтриаксон мен құрамында кальций бар ерітінділерді қабылдаған жаңа туған нәрестелерде аутопсия зерттеулері нәтижелері бойынша өкпе мен бүйректе преципитаттар түзілуінің жеке дара фатальді жағдайлары сипатталған. Сонымен бірге бірен-саран жағдайларда көктамыр ішіне енгізудің бір орны пайдаланылған, және преципитаттар түзілуі тікелей көктамырішілік енгізу жүйесінде байқалды. Сондай-ақ, цефтриаксон мен құрамында кальций бар ерітінділерді көктамыр ішіне әртүрлі енгізу орнында және әртүрлі уақытта енгізудің өліммен аяқталған ең кемі бір жағдайы сипатталады. Бұл арада аталған жаңа туған нәрестелерде аутопсия зерттеулері нәтижелері бойынша преципитаттар анықталмады. Бұндай жағдайлар тек жаңа туған нәрестелерде бақыланған.

Агранулоцитоздың кездейсоқ жағдайлары туралы (<500/мл) хабарланған, олардың көп бөлігі емнен 10 күн өткен соң және 20 г асатын жиынтық доза тағайындау аясында байқалды.

Күрделі реакциялардың кездейсоқ жағдайлары туралы (мультиформалы эритема, Стивенс-Джонсон синдромы, уытты эпидермальді некролиз (Лайелл синдромы)) хабарланған.

Жалғанжарғақшалы колиттің (<0.01%) және қан ұюы бұзылуының, сондай-ақ бүйректе конкременттер түзілуі, негізінен препараттың тәуліктік үлкен дозаларын (тәулігіне 80 мг/кг астам) қабылдаған, болмаса 10 г астам кумулятивтік дозаларды қабылдаған, сондай-ақ қауіптің қосымша (сұйықтық тұтынуды шектеу, төсек режимі және с.с.) факторлары бар 3 жастан асқан балаларда өте сирек жағдайлары сипатталған. Бүйректе конкременттер түзілуі симптомсыз жүруі немесе клиникалық білінуі мүмкін, бүйрек жеткіліксіздігіне алып келуі мүмкін. Бұл жағымсыз құбылыстар қайтымды сипатта болады және цефтриаксонмен ем тоқтағаннан кейін жойылады.

Цефтриаксонмен емдегенде сирек жағдайларда науқастарда Кумбс сынамасының жалғаноң нәтижесі анықталуы мүмкін. Басқа да антибиотиктер сияқты Атрикс галактоземияға сынаманың жалғаноң нәтижесін беруі мүмкін. Жалғаноң нәтижелер несептегі глюкозаны ферменттік емес тәсілдермен анықтағанда да алынуы мүмкін, сондықтан цефтриаксонмен ем барысында глюкозурияны қажет болғанда тек ферменттік тәсілдермен анықтау керек.

Нұсқаулықта сипатталмағандарын қоса, кез келген жағымсыз әсерлер туындағанда дәрігерге қаралу керек.

Особые указания к применению

При применении Атрикс, как и других цефалоспоринов, даже при тщательном сборе анамнеза, нельзя исключить возможность анафилактического шока, в том числе со смертельным исходом. У пациентов с повышенной чувствительностью к пенициллину, цефалоспоринам, другим бета-лактамным антибиотикам следует помнить о возможности перекрестных аллергических реакций.

Перед использованием Атрикс в сочетании с другими антибиотиками, инструкции по их использованию должны быть тщательно изучены в целях выявления любых противопоказаний, мер предосторожности и нежелательных реакций.

Как и при применении других цефалоспоринов, при лечении препаратом Атрикс возможно развитие аутоиммунной гемолитической анемии. Зарегистрированы случаи тяжелой гемолитической анемии у взрослых и детей, в том числе со смертельным исходом. При развитии анемии у пациента, находящегося на лечении цефтриаксоном, нельзя исключить диагноз цефалоспоринассоциированной анемии и необходимо отменить лечение до выяснения причины.

Как и при применении большинства других антибактериальных препаратов, при лечении цефтриаксоном зарегистрированы случаи развития диареи, вызванной Clostridium difficile (C. difficile), различной тяжести: от легкой диареи до колита со смертельным исходом. Лечение антибактериальными препаратами подавляет нормальную микрофлору толстой кишки и провоцирует рост C. difficile. В свою очередь, C. difficile образует токсины А и B, которые являются факторами патогенеза диареи, вызванной C. difficile. Штаммы С. difficile, гиперпродуцирующие токсины, являются возбудителями инфекций с высоким риском осложнений и смертности, вследствие возможной их устойчивости к антимикробной терапии, лечение же может потребовать колэктомии. Необходимо помнить о возможности развития диареи, вызванной C. difficile, у всех пациентов с диареей после антибиотикотерапии. Необходим тщательный сбор анамнеза, т.к. отмечены случаи возникновения диареи, вызванной C. difficile, спустя более чем 2 месяца после терапии антибиотиками. При подозрении или подтверждении диареи, вызванной C. difficile, возможно потребуется отмена текущей не направленной на С.difficile антибиотикотерапии. В соответствии с клиническими показаниями должно быть назначено соответствующее лечение с введением жидкости и электролитов, белков, антибиотикотерапия в отношении С. difficile, хирургическое лечение.

При применении Атрикс, как и при лечении другими антибиотиками, могут развиваться суперинфекция. Если появляются признаки суперинфекции, должна быть назначена соответствующая терапия на основе анализа чувствительности.

Должна быть тщательно проверена функция почек.

У пациентов с почечной недостаточностью обычно не требуется коррекция дозы в связи с тем, что цефтриаксон выводится с мочой и с желчью. Рекомендуется периодически определять концентрацию препарата в крови.

У пациентов с нарушениями функции почек и печени суточная доза Атрикс не должна превышать 2 г без мониторирования концентрации препарата в крови.

У пациентов, получавших Атрикс, описаны редкие случаи изменения протромбинового времени. Пациентам с недостаточностью витамина К (нарушение синтеза, нарушение питания) может потребоваться контроль протромбинового времени во время терапии и назначение витамина К (10 мг/ неделю) при увеличении протромбинового времени до начала или во время терапии.

После применения цефтриаксона, обычно в дозах, превышающих стандартные рекомендованные, при УЗИ желчного пузыря выявлялись тени, которые ошибочно принимали за камни. Они представляют собой преципитаты кальциевой соли цефтриаксона, которые исчезают после завершения или прекращения терапии Атрикс. Подобные изменения редко дают какую-либо симптоматику, но и в таких случаях рекомендуется лишь консервативное лечение. Если эти явления сопровождаются клинической симптоматикой, то решение об отмене препарата принимает лечащий врач.

Несмотря на наличие данных об образовании внутрисосудистых преципитатов только у новорожденных при применении цефтриаксона и кальцийсодержащих инфузионных растворов или любых других кальцийсодержащих препаратов, цефтриаксон не следует смешивать или назначать детям и взрослым пациентам одновременно с кальцийсодержащими инфузионными растворами, даже используя различные венозные доступы.

У больных, получавших Атрикс, описаны редкие случаи панкреатита, развивавшегося, возможно, вследствие обструкции желчных путей. У большинства из этих больных уже до этого имелись факторы риска застоя в желчных путях, например, ранее проводившаяся терапия, тяжелые заболевания и полностью парентеральное питание. При этом нельзя исключить пусковую роль, образовавшихся под влиянием Атрикс, преципитатов в желчных путях в развитии панкреатита.

Следует соблюдать осторожность при назначении Атрикс новорожденным с гипербилирубинемией. Атрикс нельзя применять у новорожденных, особенно недоношенных, у которых есть риск развития билирубиновой энцефалопатии.

Необходимо регулярно проводить анализ крови (гемоглобин, эритроциты, лейкоциты, тромбоциты, протромбиновое время).

Каждый грамм Атрикс содержит 3.6 ммоль натрия, который должен быть учтен у пациентов, находящихся на диете с ограничением соли.

Цефтриаксон не должен применяться для лечения синусита, фарингита и простатита в связи с недостаточностью клинических данных, подтверждающих эти показания.

Беременность и лактация
Безопасность применения Атрикс у беременных женщин не установлена. Доклинические экспериментальные исследования репродуктивности не выявили эмбриотоксического, фетотоксического, тератогенного действия или других неблагоприятных эффектов препарата на плодовитость самцов и самок, процесс родов, перинатальное и постнатальное развитие плода. Цефтриаксон проникает через плацентарный барьер. Нельзя применять препарат во время беременности, если к этому нет абсолютных показаний. В малых концентрациях цефтриаксон выделяется с грудным молоком. При необходимости применения препарата в период лактации следует прекратить грудное вскармливание на время лечения.

Особенности влияния лекарственного средства на способность управлять транспортными средствами или потенциально опасными механизмами
Пациентам, у которых после применения Атрикс временно наблюдается головокружение, не рекомендуется управлять транспортными средствами или потенциально опасными механизмами сразу после введения препарата.
Басқа да цефалоспориндерді қолданғандағы сияқты, Атрикс қолданғанда сыртартқысын мұқият жинаған жағдайда да, анафилактикалық шокты, оның ішінде өліммен аяқталатын мүмкіндігін жоққа шығаруға болмайды.

Пенициллинге, цефалоспориндерге, басқа да бета-лактамды антибиотиктерге жоғары сезімталдығы бар емделушілерде айқаспалы аллергиялық реакциялар болуы мүмкіндігін ескеру керек.

Атриксті басқа антибиотиктермен үйлесімде пайдаланар алдында кез келген қолдануға болмайтын жағдайларды, сақтық шараларын және қолайсыз реакцияларды анықтау мақсатында оларды пайдалану бойынша нұсқаулық мұқият оқылуы тиіс.

Басқа да цефалоспориндерді қолданғандағы сияқты, Атрикс препаратымен емдегенде аутоиммундық гемолитикалық анемия дамуы мүмкін.

Ересектер мен балаларда ауыр гемолитикалық анемия, оның ішінде өліммен аяқталатын жағдайлары тіркелген. Цефтриаксонмен емделудегі емделушілерде анемия дамыған жағдайда цефалоспоринмен астасқан анемия диагнозын жоққа шығаруға болмайды және себептері анықталғанға дейін емді тоқтату керек. Басқа да антибактериялық препараттардың көпшілігін қолданғандағы сияқты цефтриаксонмен емдегенде Clostridium difficile (C. difficile) туындаған ауырлығы әртүрлі: жеңіл диареядан өліммен аяқталатын колитке дейінгі диарея дамуының жағдайлары тіркелген. Антибактериялық препараттармен емдеу тоқ ішектің қалыпты микрофлорасын бәсеңдетеді және C. Difficile өсуіне түрткі болады. Өз кезегінде, C. Difficile А және B токсиндерін түзеді, бұл C. difficile туындаған диарея патогенезінің факторы болып табылады. Токсиндерді асқын өндіруші С. difficile штаммдары асқыну және өлім қаупі жоғары жұқпаның қоздырғышы болып табылады, олардың антимикробтық емге төзімді болуы мүмкіндігі салдарынан оның емі колэктомияны талап етуі мүмкін.

Антибиотикотерапиядан кейінгі диареясы бар емделушілердің барлығында C. difficile туындаған диарея дамуы мүмкіндігі туралы ескеру керек. Сыртартқысын мұқият жинау қажет, өйткені антибиотиктермен емнен 2 айдан астам уақыттан кейін C. Difficile туындаған диарея пайда болуы жағдайы анықталған. C. Difficile туындаған диареяға күдік болғанда немесе анықталғанда С.difficile бағытталмаған ағымдағы антибиотикотерапиясын тоқтату талап етілуі мүмкін. Клиникалық көрсетілімдерге сәйкес С. Difficile қатысты сұйықтық және электролиттер, ақуыздар енгізе отырып, тиісінше антибиотикотерапия, хирургиялық ем тағайындалуы тиіс.

Атрикс қолданғанда, басқа да антибиотиктермен емделгендегі сияқты асқынжұқпа дамуы мүмкін. Егер асқынжұқпа белгілері пайда болып жатса сезімталдықты талдау негізінде тиісті ем тағайындалуы тиіс.

Бүйрек функциясы мұқият тексерілуі тиіс.

Бүйрек жеткіліксіздігі бар емделушілерде әдетте цефтриаксон несеппен және өтпен шығарылуына байланысты доза түзету талап етілмейді. Мезгіл-мезгіл қандағы препарат концентрациясын анықтау ұсынылады. Бүйрек және бауыр функциялары бұзылуы бар емделушілерде қандағы препараттың концентрациясын мониторингтеусіз Атрикстің тәуліктік дозасы 2 г аспауы тиіс.

Атрикс қабылдаған емделушілерде протромбиндік уақыт өзгеруінің сирек жағдайлары сипатталған.

К витаминінің жеткіліксіздігі бар емделушілерге (синтез бұзылуы, қоректендірудің бұзылуы) емдеу кезінде протромбиндік уақытты бақылау және протромбиндік уақыт жоғарылағанда ем басталғанға дейін немесе ем уақытында К витаминін (10 мг/апта) тағайындау талап етілуі мүмкін.

Цефтриаксонды ұсынылатын стандартты дозасынан астам болатын әдеттегі дозасында қолданудан кейін, өт қабының УДЗ кезінде тас ретінде қате түсінілген көлеңкелер анықталды. Бұлар Атрикс емі аяқталғаннан кейін немесе емін тоқтатқаннан кейін жойылатын цефтриаксон кальций тұздары преципитаттары болып табылады. Бұған ұқсас өзгерістер қандай да бір симптоматиканы сирек білдіреді, бірақ және бұндай жағдайларда да тек консервативтік ем ұсынылады. Егер бұл құбылыс клиникалық симптоматикалармен бірге жүрсе, онда препаратты тоқтату туралы шешімді емдеуіш дәрігер қабылдайды. Цефтриаксонды және құрамында кальций бар инфузиялық ерітінділерді немесе кез келген басқа да құрамында кальций бар препараттарды жаңа туған нәрестелерде ғана қолданғанда тамырішілік преципитаттар түзілуі туралы деректер болуына қарамастан балаларға және ересек емделушілерге көктамыр ішіне әртүрлі енгізу орнын пайдаланған жағдайда да бір мезгілде құрамында кальций бар инфузиялық ерітінділермен цефтриаксонды араластыруға болмайды немесе тағайындауға болмайды.

Атрикс қабылдаған науқастарда, өт жолдарының обструкциясы салдарынан дамуы мүмкін панкреатиттің сирек жағдайлары сипатталған. Бұл науқастардың көпшілігінде өт жолдарында іркілудің қауіп факторы осыған дейін болған, мысалы бұрын жүргізілген ем, ауыр аурулар және толық парентеральді қоректендіру. Бұл орайда өт жолдарында Атрикс әсерінен түзілетін преципитаттардың панкреатит дамуындағы жетекші рөлін жоққа шығаруға болмайды.

Атриксті жаңа туған гипербилирубинемиясы бар нәрестелерге тағайындағанда сақ болу керек. Атриксті жаңа туған нәрестелерге, әсіресе билирубинді энцефалопатия даму қаупі бар шала туған нәрестелерге қолдануға болмайды.

Ұдайы қан талдауын жүргізу керек (гемоглобин, эритроциттер, лейкоциттер, тромбоциттер, протромбиндік уақыт).

Атрикстің әрбір грамы құрамында 3.6 ммоль натрий бар, бұл тұзды шектеген ем-дәмде жүрген емделушілерде ескерілуі тиіс.

Цефтриаксон бұл көрсетілімдерді анықтайтын клиникалық деректері жеткіліксіз болуына байланысты, синуситті, фарингитті және простатитті емдеуге қолданылмауы тиіс.

Жүктілік және лактация
Жүкті әйелдерде Атрикс қолданудың қауіпсіздігі анықталмаған. Ұрпақ өрбітуге клиникаға дейінгі эксперименталды зерттеулерде препараттың эмбриоуытты, фетоуытты, тератогенді әсері немесе аталық пен аналықтың ұрықтану қабілетіне, босану үдерісіне, ұрықтың перинатальді және постнатальді дамуына басқа да жағымсыз әсерлері анықталмады. Цефтриаксон плацентарлық бөгет арқылы өтеді. Егер осыған абсолютті көрсетілім болмаса, препаратты жүктілік кезінде қолдануға болмайды. Цефтриаксон аз концентрациясында емшек сүтімен бөлінеді. Препаратты лактация кезеңінде қолдану қажет болғанда емдеу уақытында бала емізуді тоқтату керек.

Дәрілік заттың көлік құралын немесе қауіптілігі зор механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Атрикс қолданғаннан кейін уақытша бас айналуы байқалған емделушілерге препаратты енгізуден кейін дереу көлік құралдарын немесе қауіптілігі потенциалды механизмдерді басқару ұсынылмайды.

Дозировка и способ применения

Препарат вводят глубоко внутримышечно.

Стандартная дозировка

Взрослые и дети старше 12 лет: по 1 г один раз в сутки.

В тяжелых случаях или при инфекциях, возбудители которых обладают лишь умеренной чувствительностью к цефтриаксону, суточную дозу можно увеличить до 2 г (вводят в виде однократной дозы). Рекомендуется вводить не более 1 г в одну и ту же мышцу.

Продолжительность лечения зависит от вида инфекции и течения заболевания. Введение препарата Атрикс следует продолжать больным еще в течение минимум 48-72 часов после нормализации температуры и подтверждения эрадикации возбудителя.

Острая неосложненная гонорея
Однократное внутримышечное введение 250 мг препарата Атрикс.

Предоперационная профилактика инфекционных осложнений
В зависимости от степени инфекционного риска вводится 1 г внутримышечно однократно за 30-90 мин до начала операции. В колоректальной хирургии - 2 г внутримышечно (разделенных по 1 г в разные места инъекции), параллельно с препаратами, эффективными против анаэробных бактерий.

У больных с нарушением функции печени нет необходимости уменьшать дозу при условии отсутствия нарушений функции почек.

У больных с нарушением функции почек нет необходимости уменьшать дозу при условии отсутствия нарушений функции печени. Суточная доза препарата Атрикс не должна превышать 2 г в случаях почечной недостаточности с клиренсом креатинина ≤10 мл/мин.

При сочетании тяжелой почечной и печеночной недостаточности следует регулярно определять концентрацию цефтриаксона в плазме и при необходимости корректировать его дозу.

Больным, находящимся на диализе, дополнительного введения препарата после диализа не требуется. Следует контролировать концентрацию цефтриаксона в сыворотке на предмет возможной коррекции дозы, поскольку скорость выведения у этих больных может снижаться.

Больные пожилого и старческого возраста
Обычные дозы для взрослых, при условии, что функции печени и почек являются удовлетворительными.

Способ введения
0.5 г препарата Атрикс растворяют в 2 мл, а 1 г - в 3.5 мл лидокаина гидрохлорид, раствора для инъекций 1%, и вводят глубоко внутримышечно в достаточно большую мышцу (ягодица). Рекомендуется вводить не более 1 г в одну и ту же мышцу. Раствор, содержащий лидокаин, нельзя вводить внутривенно. Лидокаин запрещен в качестве растворителя в детском и подростковом возрасте.

Раствор Атрикс нельзя смешивать или добавлять в растворы, содержащие другие антибиотики или другие растворители, за исключением перечисленных выше, из-за возможной несовместимости.

С микробиологической точки зрения использование растворов должно быть сразу после приготовления.
Препаратты бұлшықет ішіне терең енгізеді.

Стандартты дозалау

Ересектер және 12 жастан асқан балалар: тәулігіне 1 г бір рет.

Қоздырғыштары цефтриаксонға тек орташа сезімталдыққа ие ауыр жағдайларда немесе жұқпаларда тәуліктік дозаны 2 г дейін арттыруға болады (бір реттік доза ретінде енгізеді). Бір бұлшықетке 1 г асырмай енгізу ұсынылады.

Емнің ұзақтығы жұқпаның түріне және ауру барысына байланысты. Науқастарға Атрикс препаратын енгізуді температура қалыпқа түскеннен кейін және қоздырғыш эрадикациясы анықталғаннан кейін ең кемінде 48-72 сағат бойына жалғастыру керек.

Жедел асқынбаған соз
Атрикс препаратының 250 мг бір рет бұлшықет ішіне енгізу.

Операция алдында жұқпа асқынуларының алдын алу
Жұқпа қаупінің дәрежесіне қарай операция басталар алдында 30-90 минут бұрын бір рет 1 г бұлшықет ішіне енгізіледі. Колоректальді хирургияда - анаэробты бактерияларға қарсы тиімді препараттармен бұлшықет ішіне (инъекцияның әр орнына 1 г-ден бөлінген) параллельді 2 г.

Бауыр функциясы бұзылуы бар науқастарда бүйрек функциясы бұзылуы болмаған жағдайда дозасын азайту қажеттілігі жоқ.

Бүйрек функциясы бұзылуы бар науқастарда бауыр функциясы бұзылуы болмаған жағдайда дозасын азайту қажеттілігі жоқ. Атрикс препаратының тәуліктік дозасы креатинин клиренсі ≤10 мл/мин болатын бүйрек жеткіліксіздігі жағдайында 2 г аспауы тиіс.

Ауыр бүйрек және бауыр жеткіліксіздігі үйлесімінде цефтриаксонның плазмадағы концентрациясын ұдайы анықтау керек және қажет болғанда доза түзетілу керек.

Диализде жүрген науқастарға препаратты диализден кейін қосымша енгізу талап етілмейді. Бұндай науқастарда шығарылу жылдамдығы төмендеуі мүмкіндігінен цефтриаксонның сарысудағы концентрациясын доза түзетілуі мүмкіндігіне байланысты бақылау керек.

Егде жастағы және қарттық жастағы науқастар
Бауыр және бүйрек функциясы қанағаттанарлық болған жағдайда әдеттегідей ересектерге арналған дозаларда.

Енгізу тәсілі
Атрикс препаратының 0.5 г лидокаин гидрохлоридінің, инъекцияға арналған 1% ерітіндінің 2 мл-де, ал 1 г - 3.5 мл-де ерітеді және көлемдірек үлкен бұлшықетке (бөксе) бұлшықет ішіне енгізеді. Бір бұлшықетке 1 г асырмай енгізу ұсынылады. Құрамында лидокаин бар ерітіндіні көктамыр ішіне енгізуге болмайды. Балаларда және жасөспірімдік жаста лидокаинді еріткіш ретінде пайдалануға тыйым салынады.

Атрикс ерітіндісін үйлесімсіздік болуы мүмкіндігінен, жоғарыда аталғандардан басқа, құрамында басқа антибиотиктер немесе басқа еріткіштер бар ерітінділерге араластыруға немесе қосуға болмайды.

Микробиологиялық тұрғыдан ерітінділер дайындалғаннан кейін дереу пайдаланылуы тиіс.

Взаимодействие с лекарствами

Следует информировать врача или фармацевта о принимаемых или недавно принимавшихся любых других лекарствах, в том числе без рецепта.

При одновременном применении цефтриаксона в высоких дозах и сильнодействующих диуретиков (например, фуросемида) нарушений функции почек не наблюдалось.

Цефтриаксон не увеличивает нефротоксичность аминогликозидов.

Применение алкоголя после введения цефтриаксона не сопровождалось дисульфирамоподобной реакцией. Цефтриаксон не содержит N-метилтио-тетразольной группы, которая могла бы вызвать непереносимость этанола и кровоточивость, что присуще некоторым другим цефалоспоринам.

Пробенецид не влияет на выведение цефтриаксона.

Бактериостатические антибиотики снижают бактерицидный эффект цефтриаксона.

In vitro был обнаружен антагонизм между хлорамфениколом и цефтриаксоном.

Атрикс не следует добавлять в инфузионные растворы, содержащие кальций, например, раствор Хартмана и Рингера.

Атрикс не следует вводить одновременно с кальцийсодержащими растворами или продуктами, даже через различные линии инфузии. Однако, у пациентов в возрасте старше 28 дней цефтриаксон и кальцийсодержащие растворы можно вводить последовательно один за другим, если линии инфузий используются на различных участках, или линии инфузий заменены или тщательно промыты между инфузиями физиологическим раствором во избежание выпадения преципитата.

Возможно следует рассмотреть вопрос об использовании альтернативного антибактериального лечения у пациентов, требующих непрерывной инфузии кальцийсодержащих растворов, например, при парентеральном питании. Инфузия кальцийсодержащих растворов может быть приостановлена на период инфузии цефтриаксона.

Цефтриаксон несовместим и не должен смешиваться с амсакрином, ванкомицином, флуконазолом и аминогликозидами.

У пациентов, получавших лечение антиоагулянтами, цефтриаксон может привести к повышению риска развития кровотечения.

Цефтриаксон может оказать негативное влияние на эффективность пероральных гормональных противозачаточных средств: рекомендуется использовать негормональные методы контрацепции во время лечения и в течение месяца после лечения цефтриаксоном.
Дәрігерді немесе фармацевтерді қабылданатын немесе жуырда қабылданған кез келген басқа дәрілер, оның ішінде рецептісіз дәрілер туралы хабардар ету керек.

Цефтриаксонды жоғары дозаларда және әсері күшті диуретиктерді (мысалы, фуросемид) бір уақытта қолданғанда бүйрек функциясы бұзылуы байқалмады.

Цефтриаксон аминогликозидтердің нефроуыттылығын ұлғайтпайды.

Алкогольді цефтриаксон енгізуден кейін қолдану дисульфирамға ұқсас реакциямен бірге жүрген жоқ. Цефтриаксон құрамында кейбір басқа цефалоспориндерге тән этанол жақпаушылығын және қанағыштықты туындатуы мүмкін N-метилтио-тетразольді тобы болмайды.

Пробенецид цефтриаксон шығарылуына әсер етпейді. Бактериостатикалық антибиотиктер цефтриаксонның бактерицидтік әсерін төмендетеді.

In vitro хлорамфеникол мен цефтриаксон арасында антагонизм анықталды.

Атриксті құрамында кальций бар инфузиялық ерітінділерге, мысалы Хартман және Рингер ерітінділеріне қосуға болмайды.

Атриксті құрамында кальций бар ерітінділермен немесе өнімдермен, тіпті инфузияның әртүрлі желісімен болса да, бір уақытта енгізуге болмайды. Алайда жасы 28 күннен асқан емделушілерде цефтриаксон және құрамында кальций бар ерітінділерді егер әртүрлі орындағы инфузия желісі пайдаланылса, немесе инфузия желісі ауыстырылған болса болмаса преципитат түсуінен аулақ болу үшін инфузия арасында физиологиялық ерітіндімен мұқият жуылса, бірінен кейін бірін бірізді енгізуге болады.

Құрамында кальций бар ерітінділер инфузиясы үздіксіз талап етуші, мысалы парентеральді қоректендіруде, емделушілерде альтернативті антибактериялық ем пайдалану мәселесі қарастырылуы мүмкін.

Құрамында кальций бар инфузия ерітіндісі цефтриаксонның инфузиясы кезінде тоқтатылуы мүмкін.

Цефтриаксон амсакринмен, ванкомицинмен, флуконазолмен және аминогликозидтармен үйлесімсіз және араластырылмауы тиіс.

Антиоагулянттармен ем қабылдаушы емделушілерде цефтриаксон қан кету дамуының қаупі жоғарылауына алып келуі мүмкін.

Цефтриаксон пероральді гормоналдық ұрықтануға қарсы дәрілердің тиімділігіне теріс әсер етуі мүмкін: цефтриаксонмен емдеу уақытында және емнен кейінгі бір ай бойына контрацепцияның гормоналдық емес әдістерін пайдалану ұсынылады.

Передозировка атриксом в порошке

Симптомы: тошнота, рвота, диарея.

Лечение: симптоматическая терапия. Гемодиализ и перитонеальный диализ не снизят концентрации препарата. Специфического антидота нет.
Симптомдары: жүрек айнуы, құсу, диарея.

Емі: симптоматикалық ем. Гемодиализ және перитонеальді диализ препараттың концентрациясын төмендетпейді. Спецификалық у қайтарғысы жоқ.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Все основные фармакокинетические параметры, основанные на общих концентрациях препарата, за исключением периода полувыведения, зависят от дозы.

Сmax цефтриаксона в плазме после однократного внутримышечного введения 1 г препарата составляет около 81 мг/л и достигается в пределах 2-3 часов после введения. Площади под кривой «концентрация в плазме – время» после внутривенного и внутримышечного введения одинаковы. Это означает, что биодоступность цефтриаксона после внутримышечного введения составляет 100%.

Объем распределения (Vd) цефтриаксона составляет 7-12 л.

После введения в дозе 1-2 г цефтриаксон хорошо проникает в ткани и жидкости организма. В течение более 24 часов его концентрации намного превышают минимальные подавляющие концентрации для большинства возбудителей инфекций более чем в 60 тканях и жидкостях (в том числе в легких, сердце, желчных путях, печени, миндалинах, среднем ухе и слизистой носа, костях, а также спинномозговой, плевральной и синовиальной жидкостях и секрете предстательной железы).

После внутривенного применения цефтриаксон быстро проникает в спинномозговую жидкость, где бактерицидные концентрации в отношении чувствительных микроорганизмов сохраняются в течение 24 часов. Цефтриаксон обратимо связывается с альбумином, причем степень связывания уменьшается с ростом концентрации, снижаясь, например, с 95% при концентрации в плазме менее 100 мг/л до 85% при концентрации 300 мг/л. Благодаря меньшей концентрации альбумина в тканевой жидкости, доля свободного цефтриаксона в ней выше, чем в плазме.

Цефтриаксон проникает через воспаленные мозговые оболочки у детей, в том числе новорожденных. Через 24 часа после внутривенного введения в дозах 50-100 мг/кг массы тела (новорожденным и грудным детям, соответственно) концентрации цефтриаксона в спинномозговой жидкости превышают 1.4 мг/л. Сmax в спинномозговой жидкости достигается примерно через 4 часа после внутривенного введения и составляет, в среднем, 18 мг/л. При бактериальном менингите средняя концентрация цефтриаксона в спинномозговой жидкости составляет 17% от концентрации в плазме, при асептическом менингите - 4%. У взрослых больных менингитом через 2-24 часа, после введения дозы 50 мг/кг массы тела, концентрации цефтриаксона в спинномозговой жидкости во много раз превосходят минимальные подавляющие концентрации для самых распространенных возбудителей менингита.

Цефтриаксон проходит через плацентарный барьер и в малых концентрациях попадает в грудное молоко.

Цефтриаксон не подвергается системному метаболизму, а превращается в неактивные метаболиты под воздействием кишечной микрофлоры.

Общий плазменный клиренс цефтриаксона составляет 10-22 мл/мин. Почечный клиренс равняется 5-12 мл/мин. В неизмененном виде с мочой выводится 56% цефтриаксона, а в неизмененном виде с желчью - 44%. Т1/2 цефтриаксона составляет у взрослых около 8 часов.

Фармакокинетика у особых групп пациентов

У больных с нарушением функции почек или печени фармакокинетика цефтриаксона изменяется незначительно, отмечается лишь небольшое увеличение Т1/2. Если нарушена только функция почек, возрастает выведение с желчью, если нарушена только функция печени, то возрастает выведение с мочой.

Пациенты старше 75 лет
У лиц старше 75 лет Т1/2 цефтриаксона в два или в три раза больше, чем у взрослых молодого возраста.

Дети
У новорожденных детей около 70% дозы выводится с мочой. У грудных детей в первые 8 дней жизни Т1/2 в два или в три раза больше, чем у взрослых.
Препараттың жартылай шығарылу кезеңін қоспағанда, жалпы концентрациясына негізделген барлық негізгі фармакокинетикалық параметрлері дозаға байланысты.

1 г препаратты бұлшықет ішіне бір рет енгізуден кейін цефтриаксонның плазмадағы Сmax 81 мг/л жуықты құрайды және енгізуден кейін 2-3 сағат шамасында жетеді. Көктамыр ішіне және бұлшықет ішіне енгізгеннен кейінгі «плазмадағы концентрация –уақыт» қисығы астындағы аудан бірдей. Бұл бұлшықет ішіне енгізгеннен кейінгі цефтриаксонның биожетімділігі 100% құрайтынын білдіреді.

Цефтриаксонның таралу көлемі (Vd) 7-12 л құрайды.

1-2 г дозада енгізгеннен кейін цефтриаксон тіндерге және организм сұйықтықтарына жақсы өтеді. Оның концентрациясы 24 сағаттан астам уақыт бойына тіндер мен сұйықтықтарда (оның ішінде өкпеде, жүрек, өт жолдарында, бауырда, бадамша бездерде, ортаңғы құлақта және мұрынның шырышты қабығында, сүйектерде, сондай-ақ жұлын-ми, плевралық және синовиальді сұйықтықтарда және қуық асты безі секретінде) жұқпаның 60-тан астам қоздырғыштарының көбі үшін бәсеңдететін ең төмен концентрациясынан біршама артық болады.

Цефтриаксонды көктамыр ішіне қолданғаннан кейін жұлын-ми сұйықтығына тез өтеді, бұл арада сезімтал микроорганизмдерге қатысты бактерицидтік концентрациялары 24 сағат бойына сақталады.

Цефтриаксон альбуминмен қайтымды байланысады, оның үстіне байланысу дәрежесі концентрация артуына қарай азаяды, мысалы плазмада 100 мг/л төмен концентрацияда 95%-дан 300 мг/л концентрациядағы 85% дейін төмендейді. Тіндік сұйықтықтарда альбумин концентрациясының аз болуына орай, цефтриаксонның бос үлесі плазмаға қарағанда онда жоғары.

Цефтриаксон балаларда, оның ішінде жаңа туғандарда қабынған ми қабығы арқылы өтеді. Дене салмағына қарай 50-100 мг/кг дозада көктамыр ішіне енгізуден кейін 24 сағаттан соң (жаңа туған нәрестелерге және еметін балаларға, тиісінше) цефтриаксонның жұлын-ми сұйықтығындағы концентрациясы 1.4 мг/л асады. Көктамыр ішіне енгізуден кейін жұлын-ми сұйықтығындағы Сmax шамамен 4 сағаттан соң жетеді және орташа алғанда 18 мг/л құрайды.

Бактериялық менингитте цефтриаксонның жұлын-ми сұйықтығындағы орташа концентрациясы плазмадағы концентрациясының 17%, асептикалық менингитте - 4% құрайды.

Менингитпен ауыратын ересек науқастарда дене салмағына қарай 50 мг/кг дозада енгізуден кейін 2-24 сағаттан соң цефтриаксонның жұлын-ми сұйықтығындағы концентрациясы менингиттің ең көп таралған қоздырғыштары үшін ең төмен бәсеңдететін концентрациясынан көп есе артық болады.

Цефтриаксон плацентарлық бөгет арқылы өтеді және емшек сүтіне аз концентрацияларда түседі.

Цефтриаксон жүйелік метаболизмге ұшырамайды, ішек микрофлорасы әсерімен белсенді емес метаболиттерге айналады.

Цефтриаксонның жалпы плазмалық клиренсі 10-22 мл/мин құрайды.

Бүйрек клиренсі 5-12 мл/мин тең болады. Несеппен өзгермеген түрде цефтриаксонның 56%, ал өзгермеген түрде өтпен - 44% шығарылады. Цефтриаксонның ересектердегі Т1/2 8 сағатқа жуықты құрайды.

Емделушілердің ерекше тобындағы фармакокинетикасы

Бүйрек немесе бауыр функциясы бұзылуы бар науқастарда цефтриаксон фармакокинетикасы елеусіз өзгереді, Т1/2 тек аздаған ұлғаюы анықталды. Егер тек бүйрек функциясы бұзылса өтпен шығарылуы артады, егер тек бауыр функциясы бұзылуы болса, онда несеппен шығарылуы ұлғаяды.

75 жастан асқан емделушілер
75 жастан асқан адамдарда цефтриаксонның Т1/2 жас ересектерге қарағанда екі немесе үш есе артық.

Балалар
Жаңа туған балаларда дозаның 70% жуығы несеппен шығарылады. Емшектегі балаларда өмірінің алғашқы 8 күнінде Т1/2 ересектердегіге қарағанда екі немесе үш есе артық.

Фармакодинамика

Антибиотик группы цефалоспоринов III поколения для парентерального применения. Характеризуется длительным действием.

Бактерицидная активность цефтриаксона обусловлена подавлением синтеза клеточной стенки. In vitro цефтриаксон обладает широким спектром действия в отношении грамотрицательных и грамположительных микроорганизмов. Высокоустойчив к большинству β-лактамаз (как пенициллиназ, так и цефалоспориназ), вырабатываемых грамположительными и грамотрицательными бактериями.

Цефтриаксон обычно активен в отношении следующих микроорганизмов:

Грамположительные аэробы: Staphylococcus aureus (метициллино-чувствительный), Staphylococci coagulase-negative, Streptococcus pyogenes (ß-гемолитический, группы A), Streptococcus agalactiae (ß-гемолитический, группы B), ß-гемолитические стрептококки (группы ни А, ни В), Streptococcus viridans, Streptococcus pneumoniae.

Примечание. Метициллиноустойчивые Staphylococcus spp. резистентны к цефалоспоринам, в том числе к цефтриаксону. Как правило, Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium и Listeria monocytogenes также устойчивы.

Грамотрицательные аэробы: Acinetobacter lwoffi, Acinetobacter anitratus (главным образом, A. baumanii)*, Aeromonas hydrophila, Alcaligenes faecalis, Alcaligenes odorans, алкалигеноподобные бактерии, Borrelia burgdorferi, Capnocytophaga spp., Citrobacter diversus (включая C. amalonaticus), Citrobacter freundii*, Escherichia coli, Enterobacter aerogenes*, Enterobacter cloacae*, Enterobacter spp. (прочие)*, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae**, Moraxella catarrhalis (ранее Branhamella catarrhalis), Moraxella osloensis, Moraxella spp. (прочие), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoea, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus penneri*, Proteus vulgaris*, Pseudomonas fluorescens*, Pseudomonas spp. (прочие)*, Providentia rettgeri*, Providentia spp. (прочие), Salmonella typhi, Salmonella spp. (нетифоидные), Serratia marcescens*, Serratia spp. (прочие)*, Shigella spp., Vibrio spp., Yersinia enterocolitica, Yersinia spp. (прочие).

* Некоторые изоляты этих видов устойчивы к цефтриаксону, главным образом, вследствие образования лактамаз, кодируемых хромосомами.

** Некоторые изоляты этих видов устойчивы вследствие образования целого ряда плазмидоопосредованных лактамаз.

Примечание. Многие штаммы вышеуказанных микроорганизмов, полирезистентные к другим антибиотикам, таким, как аминопенициллины и уреидопенициллины, цефалоспорины первого и второго поколения и аминогликозиды, чувствительны к цефтриаксону.

Treponema pallidum чувствительна к цефтриаксону in vitro и в экспериментах на животных. Клинические испытания показывают, что цефтриаксон обладает хорошей эффективностью в отношении первичного и вторичного сифилиса. За очень небольшими исключениями, клинические изоляты P. aeruginosa устойчивы к цефтриаксону.

Анаэробы: Bacteroides spp. (желчечувствительные)*, Clostridium spp. (за исключением C. difficile), Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium spp. (прочие), Gaffkia anaerobica (ранее Peptococcus), Peptostreptococcus spp.

* Некоторые изоляты этих видов устойчивы к цефтриаксону из-за образования β-лактамаз.

Примечание. Многие штаммы β-лактамазообразующих Bacteroides spp. (в частности, B. fragilis) устойчивы. Устойчив и Clostridium difficile.
Парентеральді қолдануға арналған III буындағы цефалоспориндер тобына жататын антибиотик. Ұзақ уақыт әсер етуімен сипатталады.

Цефтриаксонның бактерицидтік белсенділігі жасуша қабырғасы синтезін бәсеңдетуіне байланысты. Цефтриаксон грамтеріс және грамоң микроорганизмдерге қатысты in vitro кең ауқымды әсерге ие. Грамоң және грамтеріс бактериялармен өндірілген β-лактамазалардың көпшілігіне төзімділігі жоғары (пенициллиназ сияқты, сондай-ақ цефалоспориназ).

Цефтриаксон әдетте төмендегі микроорганизмдерге қатысты белсенді:

Грамоң аэробтар: Staphylococcus aureus (метициллинге сезімтал), Staphylococci coagulase-negative, Streptococcus pyogenes (ß-гемолитикалық, A тобы), Streptococcus agalactiae (ß-гемолитикалық, B тобы), ß-гемолитикалық стрептококктар (А тобы да, В тобы да емес), Streptococcus viridans, Streptococcus pneumoniae.

Ескерту. Метициллинге төзімді Staphylococcus spp. цефалоспориндерге резистентті, оның ішінде цефтриаксонға. Әдетте, сондай-ақ Enterococcus faecalis, Enterococcus faecium және Listeria monocytogenes те төзімді.

Грамтеріс аэробтар: Acinetobacter lwoffi, Acinetobacter anitratus (негізінен, A. baumanii)*, Aeromonas hydrophila, Alcaligenes faecalis, Alcaligenes odorans, алкалигенге ұқсас бактериялар, Borrelia burgdorferi, Capnocytophaga spp., Citrobacter diversus (C. amalonaticus қоса), Citrobacter freundii*, Escherichia coli, Enterobacter aerogenes*, Enterobacter cloacae*, Enterobacter spp. (басқалары)*, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae**, Moraxella catarrhalis (бұрынғы Branhamella catarrhalis), Moraxella osloensis, Moraxella spp. (басқалары), Morganella morganii, Neisseria gonorrhoea, Neisseria meningitidis, Pasteurella multocida, Plesiomonas shigelloides, Proteus mirabilis, Proteus penneri*, Proteus vulgaris*, Pseudomonas fluorescens*, Pseudomonas spp. (басқалары)*, Providentia rettgeri*, Providentia spp. (басқалары), Salmonella typhi, Salmonella spp. (тифоидты емес), Serratia marcescens*, Serratia spp. (басқалары)*, Shigella spp., Vibrio spp., Yersinia enterocolitica, Yersinia spp. (басқалары).

* Бұл түрдің кейбір изоляттары негізінен хромосомалармен кодталатын лактамаза түзілуі салдарынан цефтриаксонға төзімді.

** Бұл түрдің кейбір изоляттары плазма арқылы бірқатар лактамаза түзілуі салдарынан тұрақты.

Ескерту. Аминопенициллиндер және уреидопенициллиндер, бірінші және екінші буынды цефалоспориндер және аминогликозидтер сияқты басқа антибиотиктерге полирезистентті жоғарыда көрсетілген микроорганизмдердің көптеген штамдары цефтриаксонға сезімтал.

Treponema pallidum жануарларға жасалған эксперименттерде де in vitro цефтриаксонға сезімтал. Клиникалық сынақтар цефтриаксонның бірінші және екінші мерезге қатысты жақсы әсерге ие екенін көрсетті. Өте аз жағдайларды қоспағанда, P. aeruginosa клиникалық изоляттары цефтриаксонға төзімді.

Анаэробтар: Bacteroides spp. (өтке сезімтал)*, Clostridium spp. (C. Difficile қоспағанда), Fusobacterium nucleatum, Fusobacterium spp. (басқалары), Gaffkia anaerobica (бұрынғы Peptococcus), Peptostreptococcus spp.

* Бұл түрдің кейбір изоляттары β-лактамаза түзілуі салдарынан цефтриаксонға төзімді.

Ескерту. β-лактамаза түзетін көптеген штамдар Bacteroides spp. (ішінара, B. fragilis) төзімді. Clostridium difficile да төзімді.

Упаковка и форма выпуска

По 0.5 г, 1.0 г препарата помещают во флаконы из бесцветного стекла, герметично укупоренные пробкой из бутилкаучука, обжатые алюминиевым колпачком с пластмассовой крышкой. По 2 мл, 3.5 мл растворителя (лидокаина гидрохлорид, раствор для инъекций 1 %) разливают в ампулы из нейтрального стекла типа I, герметично запаянные. По 1 флакону с 0.5 г препарата и 1 ампуле (2 мл) растворителя вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку. По 1 флакону с 1 г препарата и 1 ампуле (3.5 мл) растворителя вместе с инструкцией по медицинскому применению на государственном и русском языках помещают в картонную коробку.
Пластмасса қақпағы бар алюминий қалпақшамен қаусырылған бутилкаучуктан жасалған тығынмен тұмшаланып тығындалған, түссіз шыны құтыларға 0.5 г, 1.0 г препараттан салынады. 2 мл, 3.5 мл еріткіштен (лидокаин гидрохлориді, 1 % инъекцияға арналған су) тұмшаланып дәнекерленген, I типті бейтарап шыныдан жасалған ампулаларға құйылады. 0.5 г препараты бар 1 құтыдан және еріткіші бар 1 ампуладан (2 мл) медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған. 1 г препараты бар 1 құтыдан және еріткіші бар 1 ампуладан (3.5 мл) медицинада қолданылуы жөніндегі мемлекеттік және орыс тілдеріндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапқа салынған.